tag:blogger.com,1999:blog-87485660738111934962012-02-10T03:41:47.265+08:00Haka-Haka. Kuro-Kuro. Komentaryo.OMARhttp://www.blogger.com/profile/12816870602625396257noreply@blogger.comBlogger291100tag:blogger.com,1999:blog-8748566073811193496.post-747278861253625182012-01-01T18:03:00.000+08:002012-01-01T20:49:47.325+08:00

Sabi nila, what doesn't kill you...pesters you. CHOS hahahahaha. So pagkatapos ng best year of my life (2010) ay dumating ang itinuturing kong worst year of my life so far (2011). At sa lahat ng pagsubok na dinala ng taong 2011 sa buhay ko at sa mga buhay niyo (daming readers? Hahaha), hindi naman tayo natigok o anupaman, kaya asahan na lang nating patuloy lang tayong gagambalain ng mga

OMARhttp://www.blogger.com/profile/12816870602625396257noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8748566073811193496.post-42071360488017507002011-09-03T03:24:00.001+08:002011-09-03T03:24:28.993+08:00

Dahil parang wala namang kabutihang naidulot sa mundo ang pagsusulat ko sa Ingles sa nakaraang entry, manunumbalik ako sa likas kong wika. Haha. Marami-rami na palang nagbago sa interface ng blogspot, pero hindi naman 'yun ang pakay ko sa pagsusulat ngayon, kaya never mind this paragraph. Hahaha. Kanina kasi, sa ikasampu naming Six Sigma training session, naitanong ang tanong na: Ano ang

OMARhttp://www.blogger.com/profile/12816870602625396257noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8748566073811193496.post-2152710070716348962011-05-31T15:41:00.003+08:002011-05-31T17:20:47.302+08:00

Because I'm bored, I am going to write in English. The first in the history of kaeklatan. HAHAHA.It's been a while since I last updated this blog. A lot of things have happened since the elections, the last topic I wrote about. It's been over a year, and the country still awaits to see the concrete, drastic changes that the winning party committed to the general voting populace. Could be the

OMARhttp://www.blogger.com/profile/12816870602625396257noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8748566073811193496.post-24659933946320708722010-05-11T02:13:00.006+08:002010-05-11T15:59:46.965+08:00

Higit isang taon na yata mula nang huli akong bumisita rito para maglagak ng kung anong nilalaman ng puso't isipan. Bunsod ng katamaran, at kung anu-ano pang dahilan, hindi na ako muling nakabalik at tila naabandona ang mumunting espasyong ito.Ngayon, isang pagtatangkang buhayin muli ang patay. Haha.Kalilipas lamang ng isang napakahalagang araw sa kasaysayan ng iniirog kong bansa, ang pinanabikan

OMARhttp://www.blogger.com/profile/12816870602625396257noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8748566073811193496.post-12689795392948969702009-02-20T23:55:00.001+08:002009-02-21T00:08:21.056+08:00

LAGI kang mali magdesisyon. Minsan/madalas, maganda ang kinahihinatnan. Masaya, mahiwaga. ‘Sus, tsamba. Kung babalikan kasi, kung susuriin kasi, mali sa kahit na anong aspeto.Ngayon ang panahon kung kailan sinasampal ka ng (mga) mali mong desisyon. Pag-iinarte marahil ang dating sa iba, pero kasi sila. E lalong kasi ikaw. Matagal kang nanatili sa abot tanaw kung saan hindi ito ang dapat. Hindi mo

OMARhttp://www.blogger.com/profile/12816870602625396257noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-8748566073811193496.post-85424302789480313582008-12-31T19:10:00.002+08:002008-12-31T20:27:54.561+08:00

<!--[if gte mso 9]> Normal 0 false false false EN-US X-NONE X-NONE <![endif]--><!--[if gte mso 9]>

OMARhttp://www.blogger.com/profile/12816870602625396257noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8748566073811193496.post-23671040867536097792008-09-25T13:24:00.003+08:002008-09-25T13:42:58.149+08:00

Hindi ko alam kung ano ang nangyari sa konsepto ko ng School Spirit sa season na ito. Sa hindi malamang kadahilanan, hindi kasing sidhi ng pakikialam ko sa mga laro (lalo sa mga larong kontra La Salle) ang naging paki ko sa mga laro ngayong taon. Kung ikukumpara sa mga apat o limang live AdMU-DLSU game plus isang live AdMU- UST plus ilang TV games na napanood ko noong nakaraang taon, ngayon, may

OMARhttp://www.blogger.com/profile/12816870602625396257noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8748566073811193496.post-87950097384190353152008-06-11T13:28:00.010+08:002008-06-13T18:34:55.622+08:00

Pagkatapos nga ng umaatikabong digmaang Log kontra TnT, pormal nang nagtapos ang OrSem 2008. Mag-isa kong tinahak ang malayong daan pa-Aurora dahil nakipaglandian yata si Kim (HAHAHAHA, tama 'di ba? Hahaha.) tapos 'yung si Miguel naman na sana makakasabay ko, biglang naglaho. Samantalang binabagtas ang kahabaan ng Katipunan sa ilalim ng maniningning na mga tala, maraming nasasaisip ang nagpupuyos

OMARhttp://www.blogger.com/profile/12816870602625396257noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8748566073811193496.post-70795300245596316772008-06-10T18:33:00.004+08:002008-06-11T12:54:49.167+08:00

[Medyo pangatlong araw na ngayon mula sa mismong pangyayari, kaya paumanhin na lang kung delayed ang mumunti kong entry ukol sa isang pangyayaring maaring habambuhay ko nang babalik-balikan sa alaala. Ngayon lang din kasi nagsimula ang klase, kaya ngayon ko lang maaabuso ang libreng internet. Hahahaha.Katulad ng mangilan-ngilan ko nang nailagak rito dati, quasi-madramang tagpo na naman ito. Haha.

OMARhttp://www.blogger.com/profile/12816870602625396257noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8748566073811193496.post-74513298838338119512008-05-06T14:53:00.002+08:002008-05-09T14:27:40.016+08:00

Minsan, masarap talagang magbaliktanaw, lalo na kung pagkabata ang usapan. Sa entry na ito, inisa-isa ang mga katangian ng dekada nobenta na madalas masayang balikan at isipin. Mabilis nga ang takbo ng panahon, at tila ibang-iba na ang kasalukuyan sa nagdaan. Marahil, hanggang sa alaala na lamang matatagpuan ang mga inilahad dito. Magkagayon pa man, masaya akong naging bahagi ng dekada

OMARhttp://www.blogger.com/profile/12816870602625396257noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8748566073811193496.post-86262862369745679422008-04-29T15:00:00.005+08:002008-05-03T17:15:24.238+08:00

[Sa tradisyon ng masinsinang pagsipat sa unang episode ng mga teleserye, inyo ngayong nababasa ang entry na ito. Haha.]Matagal-tagal na rin akong hindi nakapagsulat ng anuman sa mumunting espasyong ito, at dahil ugali ko namang manyorba ng kung anu-anong mga bagay-bagay, hayaang isambulat ko ang aking mga pagpapalagay ukol sa bagong seryeng nag-ere ng unang episode kagabi (28 Abril 2008): walang

OMARhttp://www.blogger.com/profile/12816870602625396257noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8748566073811193496.post-79227312324120627692008-02-09T17:41:00.000+08:002008-02-11T14:51:47.810+08:00

Matagal ko na itong gustong sulatin, medyo mga dalawang linggo na marahil ang nakararaan. Subalit dahil sa dami ng kaechusahan sa eskuwelahan na bumagabag sa mapayapa kong buhay, medyo dalawang linggo ring simot sarap ang oras ko sa pagpapakalunod sa mga kailangang gawin. At dahil magmula kani-kanina'y medyo magwawakas nang panandalian ang mga echusa sa buhay estudyante ko, nakahagilap rin ako sa

OMARhttp://www.blogger.com/profile/12816870602625396257noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8748566073811193496.post-91556575507518366482008-01-30T18:50:00.002+08:002008-01-30T19:12:50.159+08:00

Sa totoo lang, pahabol lang ito para nakadalawang entry man lang ako sa buwan ng Enero. Hahaha.Heto ang isang pagtatangkang tumula, isang pagtatangkang ipahayag ang nararamdaman sa mga nakalipas na araw sa pamamagitan ng sukat at tugma. Medyo may katagalan na ito, ngayon ko lang mailalagak rito. Para eksakto, 19 Enero 2008, 10:10AM sa LRT V. Mapa Station ko ito natapos. Nakatutuwa lang balikan na

OMARhttp://www.blogger.com/profile/12816870602625396257noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8748566073811193496.post-15437379168636945222008-01-10T19:14:00.000+08:002008-01-11T18:45:59.224+08:00

Ang bilis nga naman talaga ng pagtakbo ng panahon. Akalain ninyo, bagong taon na naman. Namaalam na ang 2007, sabay pasok naman ng 2008. Malalaman na lang natin, 2009 na, 2010, and so on, dot dot dot.Kasabay nito, saktong isang taon na sa araw na ito ang aking minamahal na ryomar.blogspot.com. Isang taon na pala ang lumipas mula nang mairita ako sa isang major kabalahuraang serye, na naging sanhi

OMARhttp://www.blogger.com/profile/12816870602625396257noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8748566073811193496.post-2848524500720042612007-11-23T18:51:00.000+08:002007-11-24T15:26:13.078+08:00

Kagabi, napadpad na naman ako sa aking ikatlong tahanan, ang dakilang SM San Lazaro. Para sa mga nagtatanong kung ano ang una at ikalawa kong tahanan (at siyempre masyado kong in-assume na may nagtataka e noh? Hahaha), ang butihin kong tahanan talagang inuuwian sa araw-araw ang una, at ang eskuwelahan siyempre ang ikalawa (talaga lang ah. HAHAHA).Eniwey, kagabi kasi, may kasiya-siyang engkuwentro

OMARhttp://www.blogger.com/profile/12816870602625396257noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8748566073811193496.post-25614426597120718412007-11-21T18:06:00.000+08:002007-11-21T18:33:57.739+08:00

Hindi ko na alam.Ikalawang linggo pa lang ng semestre (actually kalahati pa lang ng ikalawang linggo dahil Miyerkules pa lang) sabog na sabog na ako. Kamusta naman, parang hithitero ng katol forever.Sasailalim ka ba naman sa Law Class ng alas sais hanggang alas nuwebe ng gabi tuwing Martes, tapos ang simula ng Miyerkules, alas siete y media in the morning, sino kayang hindi sasabog? Idagdag pa

OMARhttp://www.blogger.com/profile/12816870602625396257noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8748566073811193496.post-62468454738769047642007-11-11T19:56:00.000+08:002007-11-13T10:07:24.405+08:00

Hello Philippines and hello world. Ito na siguro ang pinakamaikli kong mailalagak dito sa aking mumunting blog site. Naman, medyo sandamukal pa ang nabitin kong mga komposisyon, na kung hindi isang talata, ay isang pangungusap pa lamang ang aking naisusulat. Kaya naman hindi ko rin maipaskil dito, dahil hindi pa talaga natatapos. At dahil medyo napaglipasan na naman ng limang dekada, pag-iisipan

OMARhttp://www.blogger.com/profile/12816870602625396257noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8748566073811193496.post-42492859839838634762007-10-06T14:50:00.000+08:002007-10-16T12:47:41.882+08:00

SA WAKAS, natapos na rin ang lahat.Well, hindi naman lahat. Pero halos lahat.Isang linggo na lang, tapos na naman ang isang semestre. Pagkatapos nito, limang semestre na lang.ENIWEY, may ilan akong nais isulat nitong nakaraan, na hindi ko mai-segway dahil sa namumutiktik na school requirements. Dahil medyo nalibre naman ang oras ngayon (pansamantalang pagpapahinga lamang ito, dahil finals week na

OMARhttp://www.blogger.com/profile/12816870602625396257noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8748566073811193496.post-65044269106666025652007-09-14T16:30:00.000+08:002007-09-14T16:45:43.077+08:00

Kahit pa medyo nawiwindang pa rin ako sa paggawa ng Psy101 Individual Project (na malabo kong matapos bago mag-Lunes, kung kailan 'yun due), nakuha ko pa ring tumingin-tingin ng blog ng ibang mga tao. [Kaya naman pala hindi mo 'yan matapos-tapos eh!]Kaugnay pa rin ng Psych, namataan ko itong chorva sa blog ng isa kong blockmate. Napansin kong kaaaral lang namin ng paksang ito; katunayan,

OMARhttp://www.blogger.com/profile/12816870602625396257noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8748566073811193496.post-55588791768995602302007-07-27T17:29:00.000+08:002007-07-29T20:10:06.185+08:00

Hindi pa nakalilipas ang isang buwan magmula nang bisitahin ko ang Araneta Coliseum dahil sa PBB Big Night, bumalik na naman ako kahapon (26 Hulyo 2007) para sa pinananabikang muling pagtutuos ng magkaribal na unibersidad: ang inabangang UAAP Season 70 Round 1 bakbakan sa basketball ng Ateneo at La Salle.Suwerte't napadpad pa ako sa Upper Box A, salamat sa isang kaibigan ko noon pang high school

OMARhttp://www.blogger.com/profile/12816870602625396257noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-8748566073811193496.post-84418562426285663562007-07-02T14:42:00.000+08:002007-07-12T15:45:08.704+08:00

Whatever. Parang masagwa kapag isinalin sa Filipino. Ang tinutukoy ko diyan ay ang Big Night ng Pinoy Big Brother season 2 nitong nakaraang Sabado (30 Hunyo 2007).Dahil sa ABS-CBN nagtatrabaho ang kapitbahay namin, nagpamudmod siya ng mga ticket para sa naturang magaganap na finale ng isa na namang edisyon ng PBB. Nakakuha ang tatay ko ng tatlo, kaya naman kahit na ipinangangalandakan kong

OMARhttp://www.blogger.com/profile/12816870602625396257noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8748566073811193496.post-19152522505928110512007-06-21T18:58:00.000+08:002007-06-23T17:18:56.500+08:00

Hay, mukhang limampu't tatlong taon na mula nang huli akong makapag-post. Hindi ko na tuloy natupad ang pangakong mag-aanalisa ng mga kandidato para sa nakaraang eleksiyon. Nag-analisa pa rin naman ako, pero hindi ko na naipangalandakan ang resulta ng kaeklatan kong iyon. Actually, may mga gusto akong sulatin noong bakasyon, subalit hindi ko na nagawa dahil mahirap humagilap ng pera para maibayad

OMARhttp://www.blogger.com/profile/12816870602625396257noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8748566073811193496.post-46874480107539915152007-03-30T15:42:00.000+08:002007-04-17T17:32:22.118+08:00

Hmm, mukhang sampung taon na naman mula nang huli akong mag-post dito. At walang ibang dahilan bukod sa tinatamad ako at walang maisip na ilagay. (At oo, hindi mawawala diyan ang kagila-gilalas na karamihan ng mga pangangailangang gawin sa eskuwelahan!!) At ngayong tapos na ang lahat-lahat, as in lahat-lahat, as in second sem, at pupuwede na akong chumorva ng kung anuman, heto na akong

OMARhttp://www.blogger.com/profile/12816870602625396257noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-8748566073811193496.post-64178077392044986642007-03-09T18:00:00.000+08:002007-03-09T19:17:01.299+08:00

Wala lang. May mga katanungan lang talagang bumabagabag sa kalooban ko nitong mga nakaraang araw. Puro tanong lang 'to, bunga ng kapraningan at ang katahimikan ng pag-upo sa inidoro.Pero para magmukhang may silbi, una kong ibibida ang advocacy noon ng Philippine Daily Inquirer:Dare to ask.(Wow naman) :)Sabi nga daw ni Lea Salonga bago siya mag-audition para sa Miss Saigon, "Why not the world?"

OMARhttp://www.blogger.com/profile/12816870602625396257noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-8748566073811193496.post-23067159030732621382007-03-06T09:25:00.000+08:002007-03-07T09:43:50.641+08:00

Kahapon, natanggap ko na (sa wakas) ang kontrobersiyal (??) na liham na napag-uusapan ng sangkatauhan sa ngayon. Sa palagay ko, napakahalaga nitong liham na 'to para sa kapakanan ng taumbayan [lalo na sa mga botante]. Kaya naman, bilang mamamayan ng Filipinas, minarapat kong ibahagi ito sa mga nagtitiyagang magbasa ng blog ko, bilang tungkulin na rin sa mamamayang Filipino.[Backgroud muna...]

OMARhttp://www.blogger.com/profile/12816870602625396257noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8748566073811193496.post-47577481393963328362007-02-19T17:52:00.000+08:002007-02-23T10:02:33.632+08:00

[Paunang-sabi...]Mukhang matagal-tagal na rin nang huli akong mag-post. Panahon na yata para makapaglagay naman ng bago. Hehehe..Ang pangunahing dahilan ng kawalang-aktibidad ko ay 'yung pinagpipitaganang English Argumentative Research Paper, na ipinapasa na noong Lunes ng nakaraang linggo (12 Enero 2007)!! Galak na galak ako, bagaman hindi rin ako masyadong natuwa sa papel ko. Ayos na rin;

OMARhttp://www.blogger.com/profile/12816870602625396257noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8748566073811193496.post-13022651619345012622007-01-19T18:55:00.000+08:002007-01-25T19:25:00.957+08:00

Kani-kanina lamang, nanood ako ng isang interesanteng lecture tungkol sa naglipanang mga soap opera. Ang inimbitahang magsalita ay si Jose Maria Bartlolome, Head for Program Analysis chenes ng GMA Network, Inc. Layon ko sanang magamit ang nasabing lecture, upang mas may matutuhan ako at mas lumawig ang kaalaman ko ukol sa topic ko sa English Research Paper. (Ang paksa ko kasi ay tungkol sa mga

OMARhttp://www.blogger.com/profile/12816870602625396257noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8748566073811193496.post-84295674610571189172007-01-12T18:35:00.000+08:002007-06-28T17:15:44.711+08:00

Kamakailan lamang (9 Enero 2007) ay namalas na naman ng buong Filipinas--at ng buong mundo--ang kapistahan ng Señor Nazareno sa Quiapo, na dinudumog ng santinakpang mga deboto. Napuno na naman ang Quiapo ng mga deboto at ang lugar ay literal na hindi mahulugang karayom. Kapag naghulog ka ng karayom, siguradong makatutusok ka ng tao; hindi lamang ito babagsak sa lupa nang walang natutusok. Wala na

OMARhttp://www.blogger.com/profile/12816870602625396257noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8748566073811193496.post-37197483930420041682007-01-10T16:20:00.000+08:002007-01-10T16:32:53.301+08:00

Hay, ito ang magiging kauna-unahang blog entry ko ever!!! :) At marahil, malas nga lamang ang napili kong gawing paksa ng kauna-unahan kong entry... Kagabi (8 Enero 2007), habang ako ay taimtim na nagbabasa ng mga takda para sa eskwela, ay sabay rin naman akong maluwalhating nanunuod ng telebisyon. Samantalang ligayang-ligaya ako sa katatawanang dala ng H3O sa QTV, ganoon din naman ang

OMARhttp://www.blogger.com/profile/12816870602625396257noreply@blogger.com4